رقابت هاى مقدماتى جام جهانى ۲۰۱۰ امشب در قاره سبز پيگيرى مى شود كه طى آن برترين هاى اروپا به مصاف حريفان مى روند. بر اين اساس رقابت هاى باشگاهى برگزار نخواهد شد و بازيكنان با سفر به كشورشان در خدمت تيم هاى ملى هستند. مقدماتى جام جهانى در گروه هاى ۹ گانه در اروپا برگزار مى شود كه در مهم ترين ديدارها اسپانيا با استونى، ايتاليا با بلژيك، فرانسه با رومانى، هلند با ايسلند و انگليس با قزاقستان روبه رو مى شوند.
والكات جوان، جايگزين بزرگ ها
تيم ملى انگليس پس از ناكامى  در راهيابى به يورو ۲۰۰۸ و با تغييراتى كه در كادر فنى ايجاد شده حال با توجه به نتايج اخير اميد زيادى براى صعود شگفتى ساز شدن در جام جهانى ۲۰۱۰ دارند. با آمدن فابيو كاپلو سرمربى ايتاليا و اسبق رئال مادريد وضعيت تيمى انگلستان به مراتب بهتر از گذشته بوده و به رغم تفكرات منحصر به فرد كه موافقان و مخالفان بسيارى دارد. كاپلو به خوبى توانست حواشى پس از يورو را از پيرامون تيم دور كند و هواداران را مجبور به فراموش كردن خاطرات تلخ كند. شيرهاى جزيره كه ابتدا با دو گل تيم ناشناخته آندورا را از پيش برداشتند. در گام دوم و در زاگرب انتقام شكست تلخ و نرسيدن به جام ملت ها را از كرواسى گرفتند. سفيدپوشان انگليس كه يك سرو گردن بالاتر از كروات ها بودند ۴ گل را روانه دروازه حريف كردند كه در اين بين تئووالكات ستاره ميدان با ۳ گل در ۱۹ سالگى و در تيم ملى كشورش هت تريك كرد. فابيو كاپلو بار ديگر به نام هاى بزرگ پشت كرده و روى نام مايكل اوون خط قرمز كشيده بار ديگر از تئووالكات به عنوان گزينه نخست گلزنى ياد كرده و اميدوار است باز هم شاهد هنرنمايى هاى او باشد. دن فابيو در وصف مهاجم ۱۹ ساله خود مى گويد: براى من سن مهم نيست شما هم اگر جاى من بوديد و بازيكن تمام عيارى مانند تئو را در اختيار داشتيد روى نام ها حساب نمى كرديد. انگلستان كه در حال حاضر با ۶ امتياز صدرنشين گروه شش رقابت ها است امشب در ورزشگاه ويمبلى پذيراى قزاقستان است و اوكراين ديگر همگروه شيرها ميزبان كرواسى خواهد بود.
ليپى مثل كاپلو
موج جوان سازى تيم ها همچنان در قاره سبز قربانى مى گيرد كه اين بار نوبت به ايتاليا رسيد. مارچلو ليپى همانند همتاى خود كاپلو اقدام به جوانگرايى كرد و با دعوت روسى زنگ خطر براى قديمى هاى ايتاليا را به صدا درآورد. روسى كه فصل قبل ۱۱ گل براى ويارئال به ثمر رساند، توانسته رضايت خاطر ليپى را كسب كند و اين در حالى است كه ورود گزينه هاى جديد پوشيدن پيراهن تيم ملى جايى براى با سابقه هاى كشور چكمه اى نگذاشته و الكساندر دل پيرو، آنتونيو كاسونو در صدر غايبان لاجوردى پوشان هستند.
شاگردان ليپى كه در دو ديدار نخست خود دو پيروزى كسب كرده اند و با ۶ امتياز صدرنشين گروه ۸ هستند در سومين بازى در بلغارستان ميهمان تيم ملى اين كشور است و چهارشنبه همين هفته نيز با مونته نگرو مصاف مى دهد. گرجستان و قبرس كه بدون امتياز در قعر گروه به سر مى برند همزمان با صدرنشين به ميدان مى روند.
تقلاى دومنك
آخرين تلاش هاى ريموند دومنك در حال شكل گرفتن است، خروس ها كه با باخت سنگين سه بر يك مقابل اتريش ديدار افتتاحيه نااميدكننده اى داشت در مقابل صربستان نيز چندان فروغى از شاگردان دومنك ديده نشد و در نهايت با حساب دو بر يك ۳ امتياز خانگى را به چنگ آورد. به همين جهت سرمربى فرانسه ريسك نكرد و با دعوت از پاتريك ويرا و فرانك ريبرى كه به تازگى از بند مصدوميت رهايى يافته به جنگ رومانى مى روند تا از هر حيث خيال هواداران راحت باشد. اتريش جزاير فارو و صربستان و ليختن اشتاين ساير همگروهان فرانسه برگزاركننده ديگر ديدارهاى گروه ۷ هستند. ژرمن  ها نيز كه در بازى گذشته به تساوى ۳-۳ با فنلاند رسيدند، وضعيتى بهتر از فرانسه ندارند و امشب ميزبان روسيه اى هستند كه با يك بازى كمتر در مكان دوم گروه ۴ قرار دارد. يوآخيم لو سرمربى آلمان قصد دارد با به كارگيرى ميشاييل بالاك باتجربه هر ۳ امتياز بازى را از چنگ شاگردان گاس هيدينگ درآورد. ماتادورها صدرنشين گروه ۵ هم در استونى به مصاف تيم ملى اين كشور مى روند.

فرضيه اى در بسكتبال ايران مطرح شده كه هواداران زيادى نيز يافته و رد كردن آن آسان نشان نمى دهد. اين نظريه مى گويد مربيان خارجى شاغل در بسكتبال كشورمان و بهتر بگوييم مربيان خارجى تيم هاى ملى اين رشته به محض اين كه به لطف پيروزى هاى اين تيم ها اسم و رسم در مى كنند و مورد توجه جهانيان قرار مى گيرند، ناز مى كنند و با ترك ايران سر از كشورهاى ديگر در مى آورند و از شرايط و امكانات بهتر آن كشورها و كمبود امكانات در ايران مى گويند و مدعى اند كه ادامه كار در كشورمان برايشان غيرممكن بوده است و اينجا به واقع برايشان سكوى پرتاب شده است. جديدترين نمونه ها در اين ارتباط رايكو ترومن مربى تيم ملى بسكتبال بزرگسالان ايران و نبوشا هدايتگر تيم ملى جوانان كشورمان هستند كه هر دو مدتى است ايران را ترك گفته و به ترتيب به فيليپين و يونان رفته اند و پيش از آنها فردريك اونيكا مربى سابق تيم ملى بزرگسالان ايران نيز چنين كرده بود.
در بورس
دو نفر اول صربستانى هستند و اونيكا از آفريقا مى آيد، اما صرف نظر از مليت ها و كشورها و اين كه آنها از كدام قاره هستند اين مسئله اهميت دارد كه انگار دوستان، ايران را جايگاه صعود خويش ساخته اند و به اينجا مى آيند تا در سايه فتوحات ما مشهور و صاحب اعتبار بين المللى بيشترى شوند و به لطف آن به ساير كشورها بروند و آنجا پست هاى بهتر و درآمدهاى فزون ترى را صاحب گردند. شايد ترومن به اين شهرت نياز نداشته است، زيرا از قبل هم آ دمى تاييد شده و مشهور بود اما او نيز از قهرمانى درخشان سال گذشته ايران در پيكارهاى بسكتبال آسيا بهره ها برد و مطرح تر شد و در بورس قرار گرفت و خواستاران بيشترى يافت و خواه ناخواه اين قهرمانى در درجه اول به نام وى تمام شد. اما اين وضعيت در مورد نبوشا و حتى اونيكا صدق نمى كند و آنها به محض اين كه در ايران مورد تحسين قرار گرفتند و بازار بين المللى بيشتر و بهترى يافتند، مسافر شدند و رفتند و هرچند هنوز هيچ كس به صراحت نگفته كه نبوشا ديگر نمى آيد، اما حرف هاى ترومن در فيليپين نشان دهنده اين بود كه او در همان جا مشغول كار مى شود و مقدمات كار و نشانه ها حاكى از آن است كه نبوشا نيز دير يا زود در كشور ديگرى مشغول كار خواهد شد.
بهترين پشتوانه
حتى فدراسيون بسكتبال ايران نيز پس از اتمام حضور تيم ملى اين رشته در المپيك پكن متذكر شده بود كه با توجه به منقضى شدن قرارداد ترومن، وى به مدت چند ماه استراحت و دور از ايران زندگى خواهد كرد و سپس دو سو بر سر بستن يا عدم انعقاد قراردادى تازه گفت وگو خواهند كرد، اما حرف هاى اخير ترومن حاكى از آن بود كه وى احتمالا بر نخواهد گشت و همان جا به كار خواهد پرداخت و همين نكته كه ايران را براى اولين مرتبه قهرمان بسكتبال آسيا كرده، بهترين پشتوانه براى او و به واقع پايه گذار اشتياق فيليپينى ها و ساير خارجى ها به جذب او بود. نبوشا نيز بعد از قهرمان شدن مجدد ايران در بسكتبال جوانان آسيا به يونان رفته و آنجا مذاكراتى داشته و همان طور كه پيشتر گفتيم حتى اگر آن جا به توافق نرسد و ماندنى نباشد، براى او جاهاى ديگرى متصور است و لابد اين نكته كه تا شروع مسابقات بسكتبال قهرمانى جوانان جهان با مشاركت ايران مدت زيادى مانده است و وى نمى خواهد در اين مدت بيكار بماند، بهترين وسيله و مقدمه در دست او براى مستقر شدن در جاى ديگرى است.
زندگى حرفه اى
در مورد اونيكا و رفتن اش از ايران بعد از سوم شدن بسكتبال بزرگسالان ايران در بازى هاى آسيايى ۲۰۰۶ دوحه، اين نكته صحت دارد كه كشورمان نيز مصمم به حفظ وى نبود و به دنبال مربى اى مى گشت كه از او بالاتر باشد تا از اين طريق فاصله سكوى سوم تا اول را هم طى كند، ولى نظرها در مجموع درباره ترومن كه اين چند پله صعود را ميسر ساخت مثبت بود و اين كه خود او چنين چيزى را نخواسته و درفيليپين از آن كشور تعريف كرد و امكانات آنجا را بيشتر از ما خواند، نشانگر تصميمى بود كه گرفت، اين از زرنگى حرفه اى او نيز برمى خيزد زيرا او به درستى فهميد كه در بسكتبال ايران به لحاظ كسب افتخار چيزى بالاتر از وضعيت فعلى مقدور نيست و حتى تكرار عنوان قهرمانى قاره هم در صورتى كه چين با تيم اصلى اش بيايد و ژاپن و كره با تمام قدرت خود ظاهر شوند و قطر سرشار از خارجى ها اوج گيرد، تقريبا غيرممكن خواهد بود. در نقطه مقابل كار كردن در فيليپين با توجه به نزول آشكارى كه بسكتبال اين كشور در دو دهه اخير داشته، مى تواند سازنده و به ارمغان آورنده افتخاراتى تازه براى فيليپينى ها باشد و آنها را مثل دهه ۱۹۷۰ و اوايل دهه ۱۹۸۰ كه قدرت اول بسكتبال قاره و قهرمان آسيا بودند مجددا به اوج برساند و به واقع آنجا سقف پروازى بيشتر براى او متصور است و در آن كشور مى تواند اوج گيرد، اما چنان اوجى به زعم وى در ايران متصور نبود. نبوشا در شرايطى به يونان رفته است كه به اعتقاد خيلى ها مربى فوق العاده اى نبود و بازى هاى پرنوسان تيم ملى جوانان تحت نظر وى نشانگر همين نكته بود و درست است كه ما در فينال بازى هاى قهرمانى بسكتبال جوانان آسيا در تهران قزاقستان را با قاطعيت برديم اما نوسان هاى تيم ايران در آن پيكارها از عدم شكل گيرى كار دلخواه نبوشا در تيم ما سخن مى گفت و وى اصولا فقط در ۵- ۴ ماه آخر قبل از شروع مسابقات آسيايى تيم جوانان ما را تحويل گرفته بود.
گوشزد
بسكتبال جوانان ايران در سال هاى قبلى با مربيگرى ايزدپناه نايب قهرمان و با هدايت شاهين طبع قهرمان آسيا شده، ولى با هدايت اونيكا فقط به رتبه هفتم اين قاره رسيده بود و شايد تجربه حضور لرزان و نه چندان تاثيرگذار نبوشا در تيم ملى اين رده سنى، فدراسيون را به اعتماد مجدد به مربيان وطنى سوق دهد. در مورد مربيان خارجى تيم ملى بزرگسالان هم بهتر است دست نياز به سوى كسانى دراز كنيم كه از اين كار فقط درصدد مطرح تر كردن خويش نباشند و پست هاى بعدى ( و به زعم خويش بهتر) را جست وجو نكنند. اين چيزى است كه رفتار مربيان خارجى اخير بسكتبال ايران، متاسفانه به ما گوشزد كرده است و بايد گوش شنيدن آن را داشته باشيم.

آلبرتو كونتادور اسپانيايى با فتح مسابقات اخير دوچرخه سوارى دور اسپانيا ( ووئلتا) ۲۰۰۸ در كشور زادگاهش به يكى از معدود مردان تاريخ بدل شده است كه توانسته اند هر سه تور كلاسيك اين ورزش را ببرند. او اولين اسپانيايى انجام دهنده اين مهم به شمار مى آيد و به ۴ ركابزن زبده اى مى پيوندد كه پيش از وى توانسته بودند دور فرانسه، دور ايتاليا و دور اسپانيا را ببرند. آنها ژاك انكتيل و برنار هينو از فرانسه، ادى مركس از بلژيك و فليس گيموندى از ايتاليا هستند. كار آنها در تضاد با ركابزنان پرشمارى بوده است كه تمام توان شان را روى توردو فرانس، يعنى مطرح ترين مسابقه در ميان تورهاى سه گانه فوق نهاده اند و به تبع آن تا حدى از دو رقابت ديگر غافل مانده اند. با اين وجود دستاورد جديد كونتادور ۲۶ ساله از يك جهت بر كارهاى بزرگ چهار ركابزن فوق چربش دارد، زيرا وى سه تور فوق را در يك حد فاصل زمانى ۱۴ ماهه فتح كرده، حال آن كه بين زمان پيروزى انكتيل هينو، مركس و گيموندى در تمامى آنها فاصله بيشترى ديده مى شود. در عين حال تعداد قهرمانى هاى اين ۴ ركابزن فوق العاده در آن تورها به قدرى زياد و تحسين برانگيز است كه كونتادور حالا حالاها به آنان نمى رسد. كونتادور كه ابتدا در تابستان ۲۰۰۷ توردوفرانس و سپس در بهار امسال جيروديتاليا را برد و سپس ۳۱ شهريور ماه يعنى آخرين روز تابستان امسال ووئلتا را هم فتح كرد ، مى گويد: وقتى به كارى كه انجام داده ام، فكر مى كنم، آن را بيش از پيش غيرقابل انجام و باور نكردنى مى بينم. دشوارى هاى اين كار غيرقابل توصيف است و به همين سبب است كه مى خواهم فعلا مدتى استراحت كنم و طعم اين پيروزى را بيشتر بچشم و خودم را از فشارهاى عصبى اخير رها كنم.
تيز تك و مهار نشدنى
مرحله بيست و يكم ( و آخر) مسابقات ووئلتاى ۲۰۰۸ را ماتى بره شل ركابزن دانماركى تيم CSC فتح كرد. او مسافت ۲/۱۰۲ كيلومترى بين سان سباستين دلوس ره يس تا مادريد را در ۳۹/۴۴/۲ ساعت پيمود و الكساندر اوسوف از بلاروس و عضو تيم AZR دوم شد، اما بايد پذيرفت كه تمام نگاه ها به كونتادور بود كه بدون چشم داشتن به پيشتازان اين مرحله پيراهن طلايى و عنوان قهرمانى را براى خود حفظ كرد و باز بايد معترف شد كه او در اين تور ۲۱ مرحله اى ۲۳ روزه، نمايشى حرفه اى و حساب شده و قوى را ارائه كرد و از مرحله سيزدهم به صدر جدول رفت، هيچ چيز و حتى هجوم هاى دو هموطن گرانمايه اش همچون كارلوس ساستره فاتح دور فرانسه ۲۰۰۸ و الدخاندرو وال ورده نيز نتوانست وى را ساقط و از صدر جدول دور كند و لوى ليپ هايمر آمريكايى هم كه نزديك ترين رقيب او در جدول رده بندى كلى طى ۹- ۸ مرحله آخر بود و هم تيمى وى در تيم آستانا است نيز از عهده او برنيامد و راهى براى مهار اين اسپانيايى تيز تك نيافت.
غيبت قهرمان در توردوفرانس امسال
اولين قهرمانى كونتادور در تورهاى كلاسيك و سه گانه اين ورزش، همان طور كه پيشتر آمد، در دور فرانسه و به سال ۲۰۰۷ به ثبت رسيد و آن زمانى بود كه او عضويت تيم ريكاورى چندل را داشت. كونتادور از اوايل سال جديد تغيير تيم داد و به استانا پيوست اما مجريان توردوفرانس با پيشينه بدى كه اين تيم در زمينه استفاده از مواد نيروزا داشت استانا را اصلا به دور ۲۰۰۸ اين پيكارها دعوت نكردند و اين به معناى غيبت اجبارى قهرمان دوره قبلى ( كونتادور) در رقابت هاى ۲۰۰۸ بود. كونتادور كه فهميده بود امكان دفاع از عنوان قهرمانى اش در پاريس وجود ندارد، توانش را متمركز بر جيروديتاليا كرد و آنجا با غلبه بر ريكاردو ريكو از كشور ميزبان ( ايتاليا) عنوان قهرمانى را كسب نمود، هر چند بعدا اعلام شد ريكو به خاطر استفاده از اپو داروهاى ممنوعه افزايش دهنده غلظت و غناى خون، از توردوفرانس امسال اخراج شده است.
مدعى اول
كونتادور بعد ازفتح جيرو ۳ هفته استراحت و سپس تمريناتش را براى فتح دور اسپانيا از نو آغاز كرد و به عنوان مدعى اول پاى در صحنه نهاد و در مراحل كوهستانى اين تور رقبايش را مغلوب كرد و بين خود و آنها فاصله اى محسوس ايجاد كرد و در مراحل تايم تريل تور نيز ضعيف ظاهر نشد و تا جايى كه توانست در اين مراحل نيز قدرت خود را به رخ حريفان كشيد و با اين كه اين مراحل با خطراتى براى او همراه بود اما كونتادور هنر حفظ برترى كلى خود را داشت و صدر جدول را از دست نداد تا كلكسيون افتخاراتش كامل تر شود و به جمع مشاهير ورزش دوچرخه سوارى بپيوندد. ليپ هايمر كه پيشتر نيز وصف اش آمد، در مرحله ماقبل آخر كه يك تايم تريل ۱/۱۷ كيلومترى بود، به عنوان اولى رسيد و در اين راه كونتادور را به رده دوم اين مرحله تنزل داد و عقب ماندگى ۱۷/۱ دقيقه اى خود از كونتادور در جدول كلى را به ۴۶ ثانيه كاهش داد، اما كونتادور اجازه نداد اين فاصله كمتر و يا محو شود و در روز آخر با تكيه بر همين فاصله كار را تمام كرد. در نهايت همان عنوان دومى سهم ليپ هايمر شد و ساستره مقام سومى دور اسپانيا را ضميمه مقام اولى اش در دور فرانسه كرد تا از يك ديدگاه خاص و به واسطه قهرمانى اش در توردوفرانس ( كه هنوز مهم ترين مسابقه دوچرخه سوارى دنيا به حساب مى آيد) واجد بهترين شرايط براى تصاحب عنوان بهترين دوچرخه سوار سال باشد. هر چند كونتادور بعد از كارهاى امسال خود و فتح دو تور از سه تور اصلى اين ورزش، خود را صاحب شرايط و امتيازات بيشترى در اين خصوص مى داند.
قهرمان در يك نگاه
نام: آلبرتو كونتادور
تاريخ تولد: ۶ دسامبر ۱۹۸۲
محل تولد: مادريد
مليت: اسپانيايى
قد: ۱۷۷ سانتيمتر
وزن: ۶۲ كيلو
تيم هاى محل عضويت: وانس، ليبرتى سگوروس، ديسكاورى چنل و استانا(از ابتداى ۲۰۰۸ تا به حال)
افتخارات عمده: فتح توردوفرانس، تور كاستياو لئون، پاريس ـ نيس و تور والنسيا در ۲۰۰۷ و دور ايتاليا، دور اسپانيا، تور باسك و تور كاستيا و لئون در ۲۰۰۸.